zarif bir çığlık gözüne baktığımda
sevginin çağı durdu karşımda
ıslatır yağmur soğutur bedenimi
bir aşk söner bağrımda
gece ve gündüz hep bir yanda
sensizlik bi,le ağlar o anda
yaşam bir garip tuttum nefesimi
ölüyordum aslında,,,,,,,,,,
sana yazdığım bu şiirlerimi durulmuş ırmaklara atıyorum ki attığımda bir çoşkuyla çağlıyorlar kazım sen böyle mi yapacaktın bize sebebin olanlar utansın
Imm nerden başlasam... nasıl anlatsam.. ilginç bi buluşmam olmuştu senle.. d.bakırda nevrozda çıktın ilk defa karşıma.. daha küçücük bi welet sayılırdm o zamanlar.. eline gitarını almıştın ve karşında 1 milyona yakın insan dururken çok güzel coşturmuştun herkesi.. bizim birbirimizi sevmemiz için birbirimize benzememiz gerekmior birbirimizi olduğumuz gibi kabul edelim deyip kürtçe şarkı söyleme önerisini reddetmiştin ve lazca söylemeye devam etmiştin.. ki bence en doğru yaklaşımı sergilemiştin.. o gün hayatımda bi değişiklik olduğunu hissetmiştim çünkü seninle ve müziğinle tanışmıştım.. belkide güzel ülkemin deişik etnik unsurlarıyla tanışmıştım o gün.. seni gördüğüm canlı olarak dinlediğim için kendimi her zaman çok şanslı saymışımdır..
Bu forumda yeni başlıklar açamazsınız Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
SSS
Arama
Kullanıcı Grupları
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapın
Giriş
